Een dronk uitbrengen op het spel van Janny Verdonkl!

  

 

Een dronk uitbrengen op het spel van Janny Verdonk. Dat verdient ze. Al jaren laat zij haar kwaliteiten op de baan zien. Uiterst geconcentreerd, degelijk, technisch goed onderlegd en zo vast als een huis, waardoor zij haar partijen tot een goed einde weet te brengen. Ja, ja, ze heeft het spelletje goed onder de knie. Enne……af en toe van die slimme ballen, waar de tegenstander geen antwoord op heeft.

Daarom niet verwonderlijk, dat zij door de KNLTB deze zomer werd uitgenodigd deel te nemen aan de Nationale Kampioenschappen voor veteranen op het sportcomplex “ De Kegel” in Amstelveen, waar de top van ons land vertegenwoordigd is. En het mag gezegd en geschreven worden. Hoewel zij in de kwartfinale werd uitgeschakeld, heeft zij aangetoond, dat zij uitstekend kan tennissen. Een compliment is op z`n plaats! Bovendien is het natuurlijk al geweldig, dat zij gevraagd werd om aan het toernooi mee te doen! “Ik heb eigenlijk wel heel goed gespeeld. Het was een leuke, spannende partij. Het kon alle kanten op. De wedstrijd duurde wel twee uur. En belangrijk, ik heb er een goed gevoel aan over gehouden,” aldus een gezellig babbelende Janny. En er aan toe voegend: “ Ach ja, ik heb altijd gesport. Sport is mijn lust en mijn leven. Vooral om het met anderen te doen.”

Op jeugdige leeftijd kwam ze eerst in aanraking met de handbalsport. “ Ja, dat was nog op een voetbalveld. Ik was linksbuiten en het was 11 tegen 11,” legt ze uit. En plotseling, zo maar ineens, flapt ze er uit :” Weet je wat ik ook leuk vond? Tafeltennissen met mijn broer.” Janny wilde vroeger helemaal niet tennissen. Ze had er niks mee. “ Ik vond het maar een kakkerige sport,” zegt ze met een lach. Maar ze werd door haar vriendin Petra Roede overgehaald. “Ik ben begonnen met een houten racket en heb daar jaren mee gespeeld. Nooit geblesseerd. Toen heb ik ook les genomen. Les van Auke Lemstra en vanaf dat moment ging ik steeds beter spelen.” De mooiste sportervaring? Even is het stil en dan heel enthousiast :” Met ons team moesten we spelen in Staphorst. We wonnen, maar we wisten nog niet of we kampioen waren geworden. Dat hing af van een ploeg, die in Haren moest spelen. In spanning wachtten we af. Die ploeg verloor, waardoor we alsnog kampioen werden. Dat was prachtig. We hebben wat afgejuicht. Daarna zijn we naar Meppel gegaan, waar we een hele gezellige middag hebben gehad.”

Natuurlijk moest er vroeger ook gestudeerd worden. Na de lagere school in Smilde naar de middelbare school, waarna ze een studie wilde volgen, die in deze tegenwoordige tijd te vergelijken is met een HBO-V opleiding, zodat ze een baan in de verpleging zou kunnen krijgen. Dat was eerst tegen de zin van haar vader. “Mijn vader zei, dat ik niet in een ziekenhuis hoefde te gaan werken, want om je heen kon je al genoeg ellende zien. Bovendien hield hij niet van middelmatigheid. Hij stelde hoge eisen. Maar gelukkig haalde ik hoge cijfers en uiteindelijk ben ik als specialistisch verpleegkundige bij de Thuiszorg terecht gekomen.” In de loop van het interview maakt Janny duidelijk, dat zij haar vrije tijd graag in vult met lezen, fietsen, wandelen en kijken naar voetbalwedstrijden op t.v. Haar favoriete club is F.C.Groningen. En niet te vergeten , kijken naar snooker. “Daar ben ik aan verslaafd,” bekent ze. Ook de vakantie komt nog even ter sprake. “ Daar kan ik heel kort over zijn. We gaan altijd naar de bergen. (Dolomieten, Pyreneeën, Zwitserse en Oostenrijkse Alpen ) Ik heb nog een zus, die in Zwitserland woont. En in de wintermaanden enkele weken skiën met het hele gezin.” Nog bepaalde wensen? Daar heeft ze snel een antwoord op. “Ik zou graag nog eens naar Canada willen. Naar de Rocky Mountains , maar ik moet er bij zeggen, dat ik wel wat vliegangst heb,” vertelt ze eerlijk.

Tot slot wil ze nog even kwijt, dat ze Amelte een prettige vereniging vindt, waar ze heel graag mag tennissen. Janny, bedankt voor het leuke gesprek en nog heel veel tennisplezier toegewenst.

Klááááaáááááááááááááááááááááááár

Roelof Koning.