Het was in het jaar 2006. Allerlei sporten beoefend. Maar ja, wat dan? Opeens weet ik het. Ja, ik ga tennissen. Lijkt me wel wat. Niet zo moeilijk toch?! Gewoon een bal over het net slaan en binnen de lijnen houden. Dat moet lukken. Makkelijk zat.

Dan ook maar meteen in het eerste jaar mee doen aan de clubkampioenschappen. Eens even kijken hoe dat zal gaan. En wie staat er in de aller allereerste wedstrijd van dat mooie toernooi aan de andere kant van het net? Juist, HERMAN SCHIPHOF, een zeer gewaardeerd lid van de vereniging. Zal ik hem kunnen verslaan? Na pakweg een kwartier weet ik het eigenlijk al. Geen schijn van kans. Denk je al een aardig balletje te kunnen slaan, maar o, o, wat valt dat tegen. Herman laat mij alle hoeken van de baan zien. Na een uurtje feliciteer ik hem met z`n overwinning. Met ruime cijfers overklast. Door te zeggen “je hebt wel balgevoel” krijg ik toch wel enig vertrouwen.

Nu 13 jaar later is Herman weliswaar niet de jongste meer, maar nog altijd weet hij op een voortreffelijke, sportieve wijze iets jongere spelers goed tegenstand te bieden en behoort hij zeker onder zijn leeftijdsgenoten tot de betere tennissers. Altijd sportief bezig geweest. In het verleden  badminton gespeeld, jaren gevolleybald, wekelijks getrimd, tot voor kort jaren achtereen skiën, langlaufen en schaatsen tot 70 km. En niet te vergeten, dat hij in zijn pre-pensioneringstijd nogal wat gebackpackerd heeft in Aziatische landen en Midden en Zuid- Amerika. En vorig jaar? Mee doen aan de Nijmeegse Vierdaagse. Wie bracht hem daar toe? Zijn zoon Menno. Die zei:” Pa, dat kun jij vast wel doen.” Een enthousiaste Herman dacht toen : “Ik ben nu 80. Een mooie leeftijd om de Vierdaagse te lopen. Zonder problemen 4 x 30 km gewandeld.” Er op laten volgend : “Dit jaar doe ik weer mee. Maar je moet er natuurlijk wel voor trainen. Steeds wat langere afstanden lopen. Weet je wat ik soms doe? Dan loop ik naar Gieten, drink daar koffie bij kennissen en loop weer terug. Dat is zo`n 30 km.”

Als er binnen de vereniging toernooitjes worden gehouden is het prettig, dat je een beroep op hem kunt doen. Zijn organisatorische kwaliteiten komen  goed van pas. Een geweldige kracht binnen de C.R.T ( Commissie Recreatie Tennis ) Welk toernooi er ook maar gehouden wordt, hij is er, hij staat er. Bewonderenswaardig!

Weet je waar hij ook af en toe is, staat of eigenlijk zit? Op het dak van het clubgebouw. Schoonmaakwerkzaamheden verrichten. En mocht je in het najaar een ronkende bladblazer horen dan weet je wel wie daar aan het werk is. Juist, HIJ. Ook is het leiderschap op de toss avonden bij hem in goede handen.

In de wintermaanden kan het gebeuren, dat de banen gesloten zijn, maar er toch getennist moet worden. Wie zorgt er dan voor, dat er een baan geregeld wordt in de Rackethal? Zijn naam kunnen we opnieuw invullen.

Herman, heel erg  bedankt voor het vele wat je doet en deed voor de vereniging en nog heel veel tennisplezier toegewenst.

Klááááááááááááááááááááááááááááááár.

Roelof Koning.