IN  DE  SCHIJNWERPER: JOOP WELLEN

 

Jammer, heel jammer, dat onze voorzitter in januari na 9 jaar stopt. Een voortreffelijke leider, die er na al die jaren een punt achter zet. Ook wel begrijpelijk, dat Joop Wellen het nu wel welletjes vindt. Maar wat heeft hij veel betekend voor de vereniging!  Veel waardering mogen we voor hem hebben.

Een compliment is op z`n plaats. Vandaar dat hij best eens even voor het voetlicht mag worden gehaald. Hij verdient het om in de schijnwerper te staan.      Negen jaar geleden de absoluut niet gemakkelijke taak om Hans Jalvingh - een prima voorzitter- op te volgen. Maar met volle overgave, bezieling, heeft hij zich gewijd aan de taken die op zijn pad kwamen. En dan niet alleen het leiden van de vergaderingen. Nee, nee,  wat voor werkzaamheden  er ook maar verricht moesten worden, hij stond er, hij was er. Niet om toe te kijken. Het goede voorbeeld geven. De handen uit de mouwen steken. Aan het werk. Tja, het is nogal wat. Ja, wat doet en deed ie eigenlijk niet!! Bewonderenswaardig! Na gedane arbeid samen met vrijwilligers  gezellig zitten op het terras onder het genot van een kopje koffie. Met de nodige trots mag Joop terug kijken op hele mooie jaren, waarbij zijn invloed van grote waarde is geweest bij het verwezenlijken van de prachtige Smash Court banen.     Mensen binnen de vereniging zijn uiterst enthousiast over hem. Louter positieve geluiden, zoals “ het zal moeilijk worden een opvolger voor hem te vinden”  “zo`n goeie hebben we nog niet gehad” “hij was er altijd, heel bijzonder” “manne, manne, man, wat een  voorzitter” “als ik tegen hem tenniste en we na elke 2 games op de bank zaten, dan was ie altijd zo gezellig”  je moet het maar doen al dat werk, want het is tenslotte wel vrijwilligerswerk” “ kan hij niet nog een tijdje voorzitter blijven?” “nou, als hij geen erelid wordt, dan weet ik het niet meer” “hij verdient een standbeeld”. Nou is dat laatste misschien wat overdreven, maar het geeft aan dat er respect en waardering is voor al het werk, dat door hem is gedaan. En o ja, dan de man die regelmatig op de zondagmorgen tegen hem tennist. Voor hem is het duidelijk. “Joop is fantastisch, gewoon een superman.” Ook  de bestuursleden zijn vol lof over hem. “Joop is een gedreven en gemotiveerd persoon, die ondanks het cynisme dat wel eens ontstaat alles in goede banen weet te leiden. Hij komt uit de ambtelijke wereld. Leidinggevende en gewend om te onderhandelen met het bedrijfsleven. Hij heeft het in zich om op een uiterst diplomatieke wijze om te gaan met mensen.      Natuurlijk is het leuk om te horen hoe hij het voorzitterschap heeft ervaren. In eerste instantie is hij ietwat terughoudend. Bescheiden zoals hij is zegt hij : “Moet dat nou. Is dat nou nodig. Zo iets hoeft voor mij niet.” Maar dan met een glimlach : “Toe dan maar. Het hoort er misschien wel bij. Bij zo`n afscheid.” Maar al snel praat Joop honderduit over zijn vereniging. “Voordat ik in het bestuur kwam, werd mij al gevraagd om voorzitter te worden. Op dat moment was dat voor mij nog een stap te ver. Na 2 jaar ervaring als bestuurslid vroeg Hans Jalvingh mij opnieuw  om voorzitter te worden. Toen besloot ik die functie te aanvaarden.  Ik zag dat er een goede taakverdeling was.” En er aan toe voegend: “ Mijn vrouw vond het ook goed. Zij liet mij daar vrij in.”     Het leiden van de vergaderingen was geen probleem. “Ik was toen ik nog in het arbeidsproces zat wel wat gewend. Natuurlijk bereidde ik mij goed voor,” aldus een gezellig babbelende Joop. “ De jaarlijkse ledenvergadering  was wel spannend. Benieuwd naar de opkomst. Zo`n vergadering heel bewust houden in het eigen clubgebouw. Wel zo passend. Maar het is dan wel jammer, dat er niet wat meer jongere leden komen. Als die er zouden zijn zou je misschien wat meer weten wat er onder hen leeft.”       In de loop van het gesprek komen de investeringen van de laatste jaren aan de orde. De kleedkamers die een opknapbeurt hebben gehad, de renovatie van de kantine en de verwezenlijking van de reeds vermelde Smash Court banen. “ Dat geeft toch wel voldoening,” klinkt het met enige trots. En na een korte stilte: “Ik hoop dat alles er netjes en keurig uit blijft zien.”      Vervolgens merkt Joop op dat we een tennisclub moeten zijn waar  twee aspecten belangrijk zijn . Het sportieve en het sociale. “De vereniging moet toegankelijk zijn voor iedereen. Je moet het gevoel hebben dat je welkom bent. Eigenlijk zijn we de vereniging met elkaar. Het mooie is dat het aantal leden bij de vereniging vrij constant is terwijl er landelijk sprake is van een behoorlijke daling.” De jeugdafdeling komt ook ter sprake. “ We hebben eigenlijk maar weinig jeugd. Dat moet veranderen. We hopen in de toekomst meer jongeren bij de vereniging te krijgen.”       Op de vraag hoe hij terug kijkt op de afgelopen 9 jaren antwoordt hij: “ In zijn algemeenheid erg plezierig. Ik ben heel tevreden.” Zijn opvolger wil hij nog het nodige mee geven. Vooral de zaak goed bij elkaar houden, kijken hoe het beleid zich in de toekomst moet ontwikkelen, samenwerken, goede communicatie, mensen serieus nemen, waar staan we over 10 jaar, zorg dat het onderhoud op een adequate wijze wordt uitgevoerd enne….. koester de vrijwilligers!!” Tot slot geeft hij aan dat er in de loop der jaren een constructieve samenwerking is ontstaan tussen de Nam en Amelte. “ Ik wens de vereniging toe dat de integratie Nam en Amelte een succes wordt.” Joop, bedankt voor het fijne gesprek en nog veel plezier toegewenst op ons prachtige tennispark.

Kláááááááááááááááááááááááááááááááááár.

Roelof Koning